Zbliżają się największe w Polsce pokazy lotnicze Air Show Radom 2011. Już w ten weekend fani lotnictwa z Polski i nie tylko, będą mieli okazję zobaczyć znane na całym świecie zespoły akrobacyjne. Wspaniałe maszyny w pokazach dynamicznych, mnóstwo samolotów i śmigłowców na wystawie statycznej to wszystko będzie czekać na Państwa w Radomiu w dniach 27-28 sierpnia. Chcąc przygotować naszych czytelników na to wielkie widowisko postanowiliśmy przybliżyć sylwetki największych gwiazd AIR SHOW 2011.

Orliki

Nazwę zespołu zaczerpnięto od nazwy samolotu, na którym piloci zespołu wykonują pokazy – turbośmigłowego samolotu szkolno-treninigowego PZL-130 „Orlik”. Zespół akrobacyjny powstał w 1998 roku w 2. Ośrodku Szkolenia Lotniczego w Radomiu. Jego powstanie było związane z zaproszeniem polskiego lotnictwa wojskowego do wzięcia udziału w Royal International Air Tatoo w Anglii. Piloci „Orlików” rekrutują się spośród instruktorów, w tym wypadku z 42. BLSz. Początkowo do zespołu wydzielono 5 maszyn, a od 2001 roku – 7. Ponadto, w tym samym roku zespół wydzielono jako oddzielną eskadrę, a od 2003 roku liczbę samolotów uzupełniono o 2 kolejne. „Orliki” rozpoczęły aktywną działalność uczestnicząc w latach 1998-2005 w 49 pokazach lotniczych w tym aż 20 za granicą. Pod koniec 2005 roku działalność zespołu została zawieszona aby ponownie rozpocząć się po dwóch latach. W połowie 2007 wznowiono działalność zespołu w nowym składzie 7 samolotów (5 maszyn PZL-130 TC-1 Orlik oraz 2 zmodernizowanych, mocniejszych PZL-130 TC-II Orlik).

Biało - Czerwone Iskry

Zespół kontynuuje tradycje utworzonego w 1968 r. w 60. Lotniczym Pułku Szkolnym w Radomiu zespołu pod nazwą „Rombik”, który latał w składzie 4 samolotów TS-11 Iskra. Zasadnicze zmiany w działalności Zespołu nastąpiły w 1991 roku, gdy otrzymał on nową nazwę „Zespół akrobacyjny Iskry”. Wzorem zachodnich formacji tego typu, należące do „Iskier” samoloty TS-11 otrzymały efektowne malowanie w barwach narodowych. Samoloty nieznacznie zmodernizowano, głównie dla potrzeb przelotów zagranicznych oraz zwiększenia efektywności pokazów dynamicznych. Część maszyn otrzymała smugacze. Po dokonaniu tych niewielkich modyfikacji samoloty otrzymały oznaczenie TS-11 Iskra MR.

Kolejnym przełomowym momentem w historii Zespołu był rok 2000, kiedy to grupa zyskała swą docelową nazwę „Biało-Czerwone Iskry”. Wprowadzono nowe elementy w pokazie dynamicznym a także nowe logo i malowanie. Zespół przeniesiono z Radomia do 1. Ośrodka Szkolenia Lotniczego w Dęblinie-obecnie 41.Baza Lotnictwa Szkolnego- skąd operuje obecnie. „Biało-Czerone Iskry” są nieodłącznie związane z historią pokazów lotniczych w Polsce. Należy podkreślić fakt, iż piloci latający w zespole pełnią normalną służbę w Siłach Powietrznych w charakterze pilotów-instruktorów. Odmiennie niż w krajach zachodnich, gdzie piloci zespołów akrobacyjnych nie wykonują żadnych innych obowiązków, poświęcając swój wysiłek wyłącznie dla celów akrobacji zespołowej.

Patrouille de France

Zespół francuskich Sił Powietrznych Patrouille de France wykona akrobacje zespołowe i indywidualne, w tym słynne 'serce przebite strzałą' dla polskiej publiczności podczas AIR SHOW - 2011 w Radomiu.

Grupa pokazowa posiadała na początku tylko 6 samolotów Fouga CM.170 Magister, później powiększyła się do dziewięciu, a w końcu jedenastu maszyn. 16 września 1980 roku odbył się w Salon-de-Provence ostatni pokaz na CM.170. Patrouille de France otrzymało nowe francusko-niemieckie samoloty Alpha Jet. W 1981 piloci latali na siedmiu takich maszynach, rok później na ośmiu.

Para Su-22 Fitter - K

Kolejną atrakcją tegorocznego AIR SHOW będzie pokaz dynamiczny pary samolotów SU-22M4 polskich Sił Powietrznych wykonującej manewry taktyczne. Prezentacja dynamiczna oraz statyczna tego samolotu wyróżnia AIR SHOW spośród innych pokazów lotniczych na świecie - tylko w Polsce wykonają ataki na cele naziemne.
 
Su-22 wracają na AIR SHOW po kilkuletniej przerwie. Mieliśmy już okazję niejednokrotnie oglądać ten typ statku powietrznego nad radomskim niebem, jednak nigdy w takim ugrupowaniu. Jednostką macierzystą wspomnianej pary 21. Baza Lotnictwa Taktycznego w Świdwinie. Początki jednostki sięgają lat ’80, kiedy to na podstawie rozkazu ówczesnego Dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, powołano do życia 8 oraz 40 Pułk Lotnictwa Myśliwsko- Bombowego. Obecnie sama jednostka podlega organizacyjnie pod 1. Skrzydło Lotnictwa Taktycznego w skład którego wchodzą: 21 BLT w Św

idwinie (Su-22), 22. BLT w Malborku (MiG-29) oraz 23. BLT w Mińsku Mazowieckim. (MiG-29).

Su-22 jest jednosilnikowym samolotem myśliwsko- bombowym o zmiennej geometrii skrzydeł. Zaprojektowany oraz produkowany w byłym ZSRR. Sama konstrukcja jest rozwinięciem i modernizacją konstrukcji samolotu Su- 7. Pierwsze egzemplarze przyleciały do Polski w 1974. Polska jest jedynym NATO-wskim krajem eksploatującym Su-22M4 (w kodzie NATO: Fitter-K), a radomskie pokazy będą wyjątkową okazją do podziwiania tego samolotu w pokazie w powietrzu.
 

Latające Byki - The Flying Bulls

Kultowa ekipa lotniczych entuzjastów spod znaku Red Bull, czyli ekipa The Flying Bulls zaprezentuje na AIR SHOW w Radomiu prawdziwe lotnicze smaczki: dwukadłubowca z okresu II wojny światowej P-38L Lightning oraz śmigłowiec Bo-105M wykonujący pełną akrobację.
 
P-38L Lightning - znakomicie odrestaurowany amerykański samolot myśliwski wykona przelot oraz zostanie umieszczony na wystawie statycznej

Bo-105M - śmigłowiec, który wykona w pokazie indywidualnym figury akrobacji lotniczej dotychczas zarezerwowane jedynie dla samolotów (beczki, pętle i inne)
 

Frecce TriColori

To prawdziwa gwiazda tegorocznego AIR SHOW. Dotychczas włoski zespół akrobacyjny Frecce TriColori  - Trójkolorowe Strzały - wystąpił w Polsce tylko jeden raz - w 2001 roku. Został zapamiętany jako najlepszy z najlepszych wykonujący pokaz na 10 samolotach z niesamowicie intensywnymi dymami podkreślającymi mistrzowskie akrobacje. W tym roku zaprezentują się polskiej publiczności w Radomiu.
 
Bogate tradycje zespołu sięgają wczesnych lat trzydziestych XX wieku. Po 2 Wojnie Światowej we Włoszech istniało kilka małych zespołów akrobacyjnych. W 1960 roku Sztab Generalny Sił Powietrznych zdecydował się powołać jedną grupę w miejsce kilku istniejących wcześniej grup. 1 lipca 1961 r. w Rivolto, oficjalnie powołano do życia 313. Treningową Grupę Akrobacyjną.

Grupa została wyposażona w sześć samolotów Canadair CL13 (F-86E) "Sabre".W grudniu 1963 r. “Frecce Tricolori” otrzymały pierwszy z około dwudziestu samolotów Fiat G.91PAN. Skrót PAN oznacza Pattuglia Acrobatica Nazionale (Narodowy Zespół Akrobacyjny) – samoloty zostały specjalnie zmodyfikowane na potrzeby zespołu. W 1982 roku G.91PAN zostały zastąpione przez Aermacchi MB-339PAN, których zespół używa do dziś.
Zespół wykonuje pokaz w ugrupowaniu 9+1, wykonując spektakularne figury zespołowe na 9 samolotach, a pomiędzy figurami zespołowymi występuje solista zespołu.

Patrouille Suisse

Po raz pierwszy w Polsce wystąpi zespół akrobacyjny Szwajcarskich Sił Powietrznych "Szwajcarski Patrol".

Zespół lata sześcioma samolotami Northrop F-5E Tiger II. Bazą macierzystą zespołu jest baza w Emmen. Historia zespołu zaczyna się w 1964 r. Nazwa została zapożyczona od francuskiego zespołu Patrouille de France. Na początku zespół latał na czterech samolotach Hawker Hunter Mk.58. W 1970 roku zespół został powiększony o piąty samolot. Z powodu szwajcarskiej polityki neutralności, aż do 1978 roku zespół nie występował poza Szwajcarią. W tymże roku zespół poleciał do Francji.

Rok 1994 był ostatnim w którym zespół występował na samolotach Hunter. W 1995 r. piloci przesiedli się na samoloty Northrop F-5E Tiger II w nowym biało-czerwonym malowaniu. Rok później zostały wyposażone w generatory dymu. W czasie pokazu

SAAB JAS 39 Gripen 

Szwedzki myśliwiec wielozadaniowy produkowanym przez firmę SAAB w koprodukcji z BAE Systems. Samoloty tego typu zakupiły siły powietrzne Szwecji i RPA, na zasadzie dzierżawy korzystają również z niego siły powietrzne Czech i Węgier.

Gripen został zaprojektowany jako samolot charakteryzujący się wysokimi osiągami, uniwersalnością, efektywnością i zdolnością przetrwania na nowoczesnym polu walki. Symbol JAS jest skrótowcem od szwedzkiego Jakt - myśliwski, Attack - szturmowy Spaning - rozpoznawczy, oznaczając, że Gripen jest wielozadaniową maszyną zdolną wykonywać każde z tych zadań.

Obecnie Gripen znajduje się na wyposażeniu lotnictwa Szwecji, która użytkuje 204 maszyny (w tym 28 dwumiejscowych), oraz lotnictwa Czech i Węgier posiadających po 14 samolotów i będących pierwszymi państwami należącymi do NATO, które wykorzystują Gripeny. Poza tym 28 samolotów zamówiła Republika Południowej Afryki. Brytyjska szkoła pilotów testowych ETPS (Empire Test Pilots School) używa Gripenów jako zaawansowanych maszyn odrzutowych o charakterze szkoleniowym.

Krila Oluje

Po raz pierwszy w Polsce i oczywiście w Radomiu na AIR SHOW - “Krila Oluje” (Skrzydła Burzy) Chorwackich Sił Powietrznych i Obrony Przeciwlotniczej.
 
Zespół reprezentuje Siły Powietrzne oraz całe Siły Zbrojne Chorwacji. Piloci zespołu, to najbardziej doświadczeni instruktorzy, którzy na co dzień latają w 93. Wojskowej Bazie Lotniczej w Zemunik. Sześć samolotów Pilatus PC-9M, na których latają piloci zespołu to normalne samoloty na co dzień używane do szkolenia, bez specjalnego wyposażenia do pokazów.

Początki zespołu sięgają lipca 2004 roku, kiedy to po raz pierwszy z pokazem akrobacji zespołowej wystąpiły 4 samoloty. W 2005 roku zespół przyjął swoją nazwę, a pod koniec roku w skład zespołu został włączony kolejny samolot. Od marca 2009 roku zespół lata w składzie 6 samolotów.

Zespół zwykle prezentuje dwudziestominutowy pokaz, na wysokościach od 150 do 1000m. W czasie pokazu samoloty latają w odległościach mniejszych niż 2 metry od siebie. Prędkości sięgają 550km/h, a na pilotów działają przeciążenia od -2,5 do 6,5 g.

F-16 Solo Display Team Belgijskich Sił Powietrznych

Pilot wykonujący pokaz to Cdt “MITCH” Beulen. Ma 36 lat i jest pilotem samolotu F-16 od 1999 roku. W eskadrze od ponad 10 lat, swoją przygodę w Belgijskiej Szkole Oficerskiej rozpoczął w 1992 roku jako pilot szybowcowy. W służbie Belgijskich sił powietrznych od 1996 roku, nieustannie w 349 eskadrze jako pilot, operacyjnie w stopniu wyszkolenia FORCE LEADER. Uczesniczył m.in. w takich manewrach/wymianach jak: RED FLAG, GREEN FLAG (USA), MAPLE FLAG (KANADA) oraz Bold Avenger, Trial Quest and Nato Air meet. Doświadczenie bojowe zdobył podczas misji w Kosowie, Afganistanie i Libii. Nalot na F-16 ponad 2200 godzin. Żonaty, dwójka dzieci.

Obsługa naziemny składa się z Szefa Drużyny, dwóch szefów zespołów oraz szefa ds. uzbrojenia, odpowiedzialnego za smugacze (wytwornice dymu) na końcach skrzydeł. Wymienieni są oddelegowanym zespołem, podróżującym po całej europie jako zabezpieczanie techniczne grupy.

Zespół reprezentacyjny Belgijskich Sił Powietrznych na co dzień stacjonuje w Bazie Sił powietrznych w Kleine Brogel nieprzerwanie od trzech lat.

W przeszłości, wielu pilotów F-16 Belgijskich Sił Powietrznych latało jako Piloci pokazowi. Odpowiedzialność za organizację zespołu nie była oparta na stałych zasadach, lecz zmieniała się cyklicznie, pomiędzy poszczególnymi bazami. Dopiero w 2006 roku, kiedy Cdt. John Vandebosch z 31 Eskadry “przekazał ster’ Cdt Michael Artiges zadecydowano o bardziej usystematyzowanej organizacji zespołu.

Za kadencji Mitcha Beulena, pilota F-16 zespołu reprezentacyjnego Belgijskich Sił Powietrznych, rozpoczęła się trzecia, trzyletnia zmiana organizowana przez 349 eskadrę. Pokaz wydaję się niezwykle spektakularny dla oglądającej go publiczności, jednak w rzeczywistości zawiera standardowe manewry F-16, które są trenowane podczas lotów operacyjnych. Jedyna różnica pomiędzy lotami operacyjnymi, a pokazem jest taka, iż podczas pokazu manewry wykonywane są na małych wysokościach w ograniczonych dla pokazu strefach (tzw. boxach). Oznacza to, że podczas pokazu, pilot zmuszany jest do ‘wyciskania’ dużych przeciążeń co z kolei ogranicza pokaz do około 10 min, podczas których widowni prezentowany jest przegląd manewrowości F-16 oraz umiejętności pilotów Belgijskich Sił Powietrznych.

Na sezon 2011 samolot został pomalowany całkowicie na potrzeby pokazu. Przez cały okres trwania służby malowanie samolotu zmieniało się kilkakrotnie. Projekt malowania na obecny sezon został po raz kolejny opracowany przez Johana Wolfsa i Petera Verheyena, wykonany w lakierni KB. Warto ponadto wspomnieć, iż w tym roku Belgijskie Siły Powietrzne świętują 65 rocznicę istnienia.

S-70i Black Hawk

Nowy śmigłowiec S-70i Black Hawk został zaprojektowany z myślą o rynkach międzynarodowych. Śmigłowiec wykorzystuje najnowszą technologię i zaawansowane rozwiązania, m.in. w pełni zintegrowany cyfrowy kokpit z podwójnym cyfrowym systemem automatycznej kontroli lotu. Posiada również system aktywnej kontroli wibracji, dzięki któremu lot śmigłowca jest płynniejszy. Podwójny system GPS/INS z cyfrowymi mapami zapewnia dokładną i niezbędną nawigację w najbardziej wymagających środowiskach taktycznych. Klienci na całym świecie skorzystają z nowoczesnych, solidnych konfiguracji śmigłowca oraz z interoperacyjności z istniejącą światową flotą śmigłowców Black Hawk firmy Sikorsky.
 

F-16 Solo Display Team Holenderskich Sił Powietrznych

Holenderski F-16 Demo team, – czyli jeden samolot i wiele efektownych figur w powietrzu – znany jest doskonale uczestnikom pokazów lotniczych w wielu miejscach na świecie.

W roku 2011 pilotem pokazowym jest kapitan Tobias "Hitec" Schutte mogący się poszczycić nalotem ponad 1100 godzin na samolocie F-16

Spektakularne pokazy składają się m.in. z manewrów, które mogą być wykonane podczas normalnych misji operacyjnych F-16. W czasie powietrznej prezentacji, wykonywane są w płynnych połączeniach, także na bardzo małych wysokościach. Na pilota działają wówczas ogromne przeciążenia. Akrobacyjne popisy F-16 odzwierciedlają nie tylko wielkie możliwości tego samolotu, ale też wysokie umiejętności latających nimi holenderskich pilotów.

Aermacchi M-346 

Włoski samolot szkolno-treningowy, możliwy także w użytku przy operacjach szturmowych, produkowany przez włoskie konsorcjum Alenia Aermacchi. Samolot M-346 powstał we współpracy z rosyjskim konsorcjum Jakowlew. Na mocy porozumienia z 1993 roku, Włosi przyłączyli się do trwającego od dwóch lat projektu nowego samolotu szkolno treningowego dla WWS Rosji oznaczonego jako Jak-130. Po kilku latach współpracy Włosi odstąpili od współpracy za porozumieniem stron i za 70-80 mln dolarów wykupili od Jakowlewa pełną dokumentacje techniczną samolotu Jak-130. Na jej podstawie opracowali swoją wersje, instalując swoje wyposażenie i wprowadzając minimalne zmiany w płatowcu (związane z instalacją własnych silników). Oblot samolotu nastąpił 15 lipca 2004. Do użytku w siłach powietrznych Włoch wprowadzono 15 egzemplarzy tego samolotu. Polskie Siły Powietrzne zainteresowane są zakupem 16 sztuk samolotu, który miałby zastąpić wysłużone PZL TS-11 Iskra.

Walka powietrzna 2x F-16 vs 2x Mig-29 Polish Air Force

 
Jedną z atrakcji tegorocznego Air Show w Radomiu ma być pokaz walki powietrznej. Swoje umiejętności w tym zakresie zaprezentują piloci samolotów MiG-29 z 41 Eskadry Lotnictwa Taktycznego w Malborku oraz F-16 z 31 Bazy Lotnictwa Taktycznego z Krzesin.

Pomysł zorganizowania na pokazach lotniczych walki powietrznej nie jest nowy. Są to jednak wydarzenia stosunkowo rzadkie, przez to tym bardziej interesujące. Podczas Air Show w Dęblinie w 1995 r. zaprezentowano bardzo widowiskowy pojedynek pomiędzy czterema samolotami MiG-29 z 1 PLM oraz czterema MiG-23MF z 28 PLM. Wtedy to samoloty MiG-29, jako najnowszy nabytek lotnictwa wojskowego, prezentowały swoją wyższość nad sprzętem poprzedniej generacji.

SB Lim-2

Dnia 26 maja 2010 roku w Dęblinie odbyły się pierwsze loty próbne odrzutowca SB Lim-2. Akcja zakończyła się pełnym sukcesem!

Tym samym spełniło się marzenie wielu pasjonatów lotnictwa. Po kilkunastu latach nieobecności znów można zobaczyć tę wspaniałą maszynę w akcji. Prace rekonstrukcyjne trwały nieprzerwanie przez trzy lata, w końcu jednak polska wersja samolotu MiG-15 wzbiła się w niebo przy akompaniamencie ogromnego huku. Polska publiczność mogła podziwiać na własne oczy efekt końcowy prac rekonstrukcyjnych podczas XV jubileuszowego Pikniku Lotniczego w Góraszce.
Jak to się zaczęło

Dwie maszyny typu Lim-2 zasiliły zbiory Muzeum Lotniczego Fundacji „Polskie Orły” w 2000 roku. Samoloty te produkowano w naszym kraju w latach 50., na licencji radzieckiego MiG’a-15. Limy były wówczas jednymi z pierwszych myśliwców odrzutowych w Polskich Siłach Powietrznych. Szybko stały się też podstawowym wyposażeniem rodzimego lotnictwa wojskowego, wydatnie przyczyniając się do rozwoju ośrodków przemysłu lotniczego w Polsce. Warto też wspomnieć, że to właśnie na Limach wyszkoliły się całe pokolenia polskich pilotów i asów naszego lotnictwa. Za sterami tego odrzutowca swoje pilotażowe umiejętności doskonalił między innymi jedyny polski kosmonauta, Generał Mirosław Hermaszewski.

Maszyny wycofano ze służby na początku lat 90., a ostatni lot Lima-2 miał miejsce w 1993 roku. Niedługo po wycofaniu większość z pięciuset maszyn, wyprodukowanych w Polsce, niestety trafiła na złom. Zachowały się nieliczne egzemplarze, ale żaden z nich nie zachował właściwości lotnych.

Fundacyjne samoloty Lim-2 i SB Lim-2 trafiły do Góraszki prosto ze zbiorów łódzkiej kolekcji zabytkowych statków powietrznych, należącej do Jerzego Lewandowskiego. W 2007 roku Fundacja zdecydowała się podjąć trudne wyzwanie, jakim niewątpliwie jest doprowadzenie obydwu maszyn do stanu lotnego.

Na pierwszy ogień poszła maszyna Lim-2, wyprodukowana w 1955 roku. Ponieważ stan samolotu nie był zły, bardzo szybko udało się wyremontować silnik na tyle, aby móc go uruchomić. Dzięki temu fani lotnictwa mogli obejrzeć myśliwca na płycie lotniska w Góraszce, podczas dwunastej edycji Pikniku. Udany pokaz kołowania po pasie startowym w wykonaniu samego prezesa Fundacji, Zbigniewa Niemczyckiego, zwiastował początek prac restauracyjnych.

Latem 2007 roku na warsztat trafił o rok starszy, dwumiejscowy szkolno-bojowy odrzutowiec SB Lim-2. W trakcie procesu renowacji maszyna została całkowicie rozebrana. Zdemontowano oba skrzydła, tylną część kadłuba oraz silnik i podwozie. Z kabiny pilotów wyjęto wszystkie elementy pilotażowo-nawigacyjne, fotele wyrzucane, a także instalacje hydrauliczne, tlenowe i paliwowe. Wszystkie elementy samolotu zostały poddane przeglądowi, a kluczowe części płatowca poddano także badaniom nieniszczącym. Ponadto przeprowadzono też badania boroskopowe silnika typu Lis-2.

Prace renowacyjne i serwisowe wykonuje zgrany duet fundacyjnych mechaników – Aleksander Daniluk i Janusz Ziemba. To prawdziwi fachowcy, którzy – jak sami o sobie mówią – zęby zjedli na Limach. Dzięki ich umiejętnościom i cierpliwości, żmudny proces renowacji  samolotu SB Lim-2 dobiegł końca.

W maju 2010 roku maszyna,pilotowana przez Sławka Hetmana, bez problemów oderwała sie od pasa dęblińskiego lotniska i wykonała serię lotów próbnych. Od tej pory chwalimy się nią nie tylko w Polsce, ale również za granicą.

Mamy szczególne powody do dumy, ponieważ jest to jedyna tego typu latająca maszyna w Europie!

Śmigłowiec ratowniczy W-3RM Anakonda

Przeznaczony do wykonywania zdań poszukiwawczo-ratowniczych nad wodą i lądem, w zróżnicowanych warunkach atmosferycznych w dzień i w nocy. Może zabrać na pokład do 8 rozbitków. Najnowsze egzemplarze maszyny wyposażono w system obserwacji termowizyjnej, który zwiększa efektywność poszukiwania rozbitków w nocy. Na pokładzie posiada środki ratownicze (kamizelki, radiostacje ratownicze, nosze), dźwig burtowy z wciągarką elektryczną przeznaczoną do podnoszenia lub opuszczania ludzi i ładunków (za pomocą pasów ratowniczych, dwuosobowego kosza ratowniczego lub noszy). Dzięki rozmieszczonym wokół kadłuba pływakom ma możliwość awaryjnego wodowania.

Aeritalia/Embraer/Aermacchi AMX

AMX jest lekkim, poddźwiękowym samolotem szturmowym, opracowanym wspólnie przez Włochy i Brazylię. Pierwsze samoloty tego typu lotnictwo włoskie otrzymało na przełomie lat 80/90. Przekazano ogółem ponad 100 samolotów AMX oraz ponad 20 w wersji dwumiejscowej AMX-T. Używa ich także Brazylia i Wenezuela.

Mig-29 Solo Display Polskie Siły Powietrzne

Samolot odrzutowy MiG-29 zaprojektowano w 1972 r., w celu wymiany samolotów typu MiG-21 i MiG-23 na nowsze i nowocześniejsze. Samolot miał być tzw. lekkim myśliwcem frontowym, uzupełniającym ciężki myśliwiec przewagi powietrznej Su-27. Pierwszy prototyp wzniósł się w powietrze 6 października 1977 roku, a pierwsze seryjne samoloty MiG-29 9.12 ("Fulcrum-A") weszły do służby w 1984 r. W samolocie zastosowano tzw. skrzydła pasmowe - o dużym skosie przy kadłubie i mniejszym w zasadniczej części o obrysie trapezowym. Wraz z klapami przednimi zapewniały one stateczność i sterowność także przy dużych kątach natarcia (do 80 stopni). MiG-29 - Su-27 były pierwszymi radzieckimi samolotami taktycznymi, w których zastosowano turboodrzutowe silniki dwuprzepływowe. W przypadku MiG-29 był to silnik RD-33 zaprojektowany w Biurze Doświadczalno-Konstrukcyjnym Izotowa. Radar OI-93 był pierwszym w ZSRR radarem dopplerowskim mogącym śledzić cele na tle ziemi. Wersja 9.12 produkowana była również w dwu słabiej wyposażonych wersjach eksportowych. Wersja 9.12A przeznaczona na eksport do krajów Układu Warszawskiego (min. Polska, Czechosłowacja, Niemcy Wschodnie, Rumunia). Pozbawiona była kilku trybów pracy radaru, różnice dotyczyły także radiostacji, układu identyfikacji "swój-obcy", systemu nawigacji. Wersja 9.12B przeznaczona była do eksportu, eksportowana poza Układ Warszawski - zakupił ja m.in. Irak, Peru, a także po rozpadzie Układu Warszawskiego w 1993 Węgry.

Od 1989 roku używany przez Wojska Lotnicze Obrony Powietrznej Kraju. W okresie 1989-1990 Rosjanie dostarczyli 12 fabrycznie nowych myśliwców (9 bojowych oraz 3 szkolno-bojowe) - znalazły się one na wyposażeniu 1. eskadry 1. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego z Mińska Mazowieckiego. W 1995 roku Polska pozyskała 10 używanych maszyn (9 bojowych i jedną szkolno-bojową) od Republiki Czeskiej, przekazując w zamian 11 śmigłowców PZL W-3 Sokół - weszły one na wyposażenie 2. eskadry 1. Pułku Lotnictwa Myśliwskiego. Samoloty dostarczono na początku 1996 r. W grudniu 2001 r. w związku z dostosowywaniem struktur do wymogów NATO, 1. Pułk Lotnictwa Myśliwskiego przeformowany został w 1. Eskadrę Lotnictwa Taktycznego oraz 23. Bazą Lotniczą. Samoloty MiG-29 służą w 1. Eskadrze Lotnictwa Taktycznego po dziś dzień. W roku 2004 za symboliczną opłatą 1? za sztukę - Polska odkupiła od Luftwaffe 23 używane maszyny. Ze względu na różnice w wyposażeniu oraz znaczne zużycie, podjęto decyzje o włączeniu do służby jedynie 14 znajdujących się w najlepszym stanie maszyn (wszystkie w standardzie ICAO I - Niemieckie maszyny przeszły modernizacje, część w mniejszym zakresie ICAO I, część w większym ICAO II - przewidującym min. instalacje dodatkowych zbiorników podwieszanych oraz przeskalowanie przyrządów na miary anglosaskie). Modernizacje i remonty przeprowadzone zostały w Wojskowych Zakładach Lotniczych nr 2 w Bydgoszczy - poniemieckie MiGi-29 otrzymała 41. Eskadra Lotnictwa Taktycznego z Malborka.

Obecnie polskie Siły Powietrzne użytkują 31 samolotów MiG-29. Maksymalny pułap: 18000 m. Maksymalna prędkość: 2.30 Ma. Maksymalny zasięg z dodatkowym zbiornikiem paliwa: 2100 km.

W imieniu organizatorów ZAPRASZAMY.

EPML Spotters.